تاریخ

پیروزی اعراب نتیجه‌ی مجموعه‌ای از عوامل بود: چندپارگی دینی در جامعه‌ی ایران آن روزگار، با حضور آیین‌هایی چون مزدکی، مانوی، زروانی، مسیحیت نسطوری و جریان‌های گنوسی، باعث شده بود انسجام دینی پیشین از بین برود. دین زرتشتی، با وجود جایگاه رسمی‌اش، در اواخر دوره‌ی ساسانی از قدرت نهادی و سیاسی گذشته برخوردار نبود.

بعضی دوستان در اینستاگرام ازم پرسیدن برای آشنایی با تاریخ، ادبیات و فرهنگ ایران بهتره چه کتاب‌هایی بخونیم. من خودم رو در سطحی نمی‌بینم که بخوام به شما پیشنهادی بدم و صرفا یه علاقه‌مندم و چون بخش بزرگی از کتاب‌های اصلی ادبیات، فرهنگ و عرفان ایران رو خوندم، فکر می‌کنم بتونم یه راهنمایی بکنم که به کار دوستان و همراهان بیاد.

سال ۱۳۳۱ هست؛ یه سال مونده به برکناری دکتر مصدق. علامه دهخدا نویسنده بزرگی بوده و چرند پرند و لغت‌نامه مشهورش رو همه می‌شناسن. عاشق ایران و فرهنگ ایران بوده و چندان هم اهل سیاست نبود، اما یه مقدار تمایل به مصدق داشت و زیر یه نامه سرگشاده درباره کنسرسیوم نفت رو امضا کرد و همین هم براش دردسر شد.

حرفای ابلهانه محسن نامجو درباره تاریخ و فرهنگ ایران رو حتما دیدین و شنیدین. نمی‌دونم این حجم از ایران‌ستیزی و عقده دقیقاً از کجا میاد. نقد اشکال نداره، ولی وقتی درباره تاریخ حرف می‌زنی حداقل باید یه آشنایی حداقلی در حد کتاب‌های راهنمایی و متوسطه با منابع داشته باشی. اینکه فکر کنی یونان، هومر و فیثاغورث داشته و ما نداشتیم، پس ما عقب‌افتاده بودیم و تمدن نداشتیم، این ساده‌سازی احمقانه و ابلهانه هست، نه تحلیل تاریخی.