آرشیو مقاله‌ها

پیروزی اعراب نتیجه‌ی مجموعه‌ای از عوامل بود: چندپارگی دینی در جامعه‌ی ایران آن روزگار، با حضور آیین‌هایی چون مزدکی، مانوی، زروانی، مسیحیت نسطوری و جریان‌های گنوسی، باعث شده بود انسجام دینی پیشین از بین برود. دین زرتشتی، با وجود جایگاه رسمی‌اش، در اواخر دوره‌ی ساسانی از قدرت نهادی و سیاسی گذشته برخوردار نبود.

نوشته‌‌های صوفیه بر‌می‌آید که سیرِ باطنی به سوی خدا از دو راهِ جذبه و سلوک انجام می‌پذیرد. جذبه، توجه ویژه‌ای است که خداوند نسبت به یکی از بندگانِ خود دارد و سلوک، نتیجه‌ی تلاشِ بنده است تا با طی مراتبِ سیر و سلوک به مقامِ نزدیکی به خداوند برسد.

بعضی دوستان در اینستاگرام ازم پرسیدن برای آشنایی با تاریخ، ادبیات و فرهنگ ایران بهتره چه کتاب‌هایی بخونیم. من خودم رو در سطحی نمی‌بینم که بخوام به شما پیشنهادی بدم و صرفا یه علاقه‌مندم و چون بخش بزرگی از کتاب‌های اصلی ادبیات، فرهنگ و عرفان ایران رو خوندم، فکر می‌کنم بتونم یه راهنمایی بکنم که به کار دوستان و همراهان بیاد.

سال ۱۳۳۱ هست؛ یه سال مونده به برکناری دکتر مصدق. علامه دهخدا نویسنده بزرگی بوده و چرند پرند و لغت‌نامه مشهورش رو همه می‌شناسن. عاشق ایران و فرهنگ ایران بوده و چندان هم اهل سیاست نبود، اما یه مقدار تمایل به مصدق داشت و زیر یه نامه سرگشاده درباره کنسرسیوم نفت رو امضا کرد و همین هم براش دردسر شد.

فرای می‌گه قبل از اینکه مفهوم ملت به شکل امروزی به وجود بیاد، توی ایران باستان یک نوع همبستگی بر پایه زبان و فرهنگ شکل گرفته بود. می‌گه در دوره هخامنشی، گویش پارسیِ دربار کم‌کم نقش زبان مشترک رو بین قبایل ایرانی پیدا کرد و همین باعث شد یک حس پیوستگی بین گروه‌های مختلف به وجود بیاد. یعنی فراتر از قبیله و طایفه، یه چارچوب بزرگ‌تر شکل گرفت.

در مقیاس یک کشور، موضوع حتی پیچیده‌تر هم هست. اقتصاد، منابع طبیعی، زیرساخت‌ها، شبکه‌های حمل‌ونقل، امنیت، سرمایه انسانی و حتی پیوندهای فرهنگی در طول قرن‌ها در هم تنیده شده‌. جدایی صرفا یک تصمیم احساسی یا نمادین نیست، یک فرایند حقوقی، اقتصادی و امنیتی بسیار پیچیده هست که پیامدهای بلندمدت و معمولا خون‌بار داره که هزینه جانی و مالیش رو مردم عادی طی ده‌ها سال باید بدن. برای همین فکر نکنم تجزیه‌طلب‌ها بهره هوشی بالایی داشته باشن.

حرفای ابلهانه محسن نامجو درباره تاریخ و فرهنگ ایران رو حتما دیدین و شنیدین. نمی‌دونم این حجم از ایران‌ستیزی و عقده دقیقاً از کجا میاد. نقد اشکال نداره، ولی وقتی درباره تاریخ حرف می‌زنی حداقل باید یه آشنایی حداقلی در حد کتاب‌های راهنمایی و متوسطه با منابع داشته باشی. اینکه فکر کنی یونان، هومر و فیثاغورث داشته و ما نداشتیم، پس ما عقب‌افتاده بودیم و تمدن نداشتیم، این ساده‌سازی احمقانه و ابلهانه هست، نه تحلیل تاریخی.

من از اینایی که به افسردگی مردم دامن می‌زنن متنفرم. شرایط روانی مردم الزاما اسمش افسردگی نیست. غم، ناراحتی، خشم، تروما، ناامیدی یا هر چیز دیگه‌ای می‌تونه باشه، اما این‌ها با افسردگی بالینی یکی نیست. افسردگی یک اختلال جدیه که معیار و تشخیص مشخص داره و زمان‌بره.

اگه می‌خواین یه نوشته فلسفی در کل دوران زندگیتون بخونید، این مقاله‌ی خیلی کوتاه کانت درباره‌ی «روشنگری» رو حتما بخونید، که یکی از مهمترین نوشتارهای تاریخ بشر است و تاثیری فراتر از تصور در دنیای اندیشه، سیاست، فرهنگ و تاریخ مدرن ما گذاشته. از اون متن‌هایی‌ هست که ظاهر ساده داره، اما مسیر اندیشه مدرن را زیرورو کرده.