نوشتههای صوفیه برمیآید که سیرِ باطنی به سوی خدا از دو راهِ جذبه و سلوک انجام میپذیرد. جذبه، توجه ویژهای است که خداوند نسبت به یکی از بندگانِ خود دارد و سلوک، نتیجهی تلاشِ بنده است تا با طی مراتبِ سیر و سلوک به مقامِ نزدیکی به خداوند برسد.